Poza kielichami i monstrancjami znanych jest z terenu Śląska szereg herm oraz posążków wykonanych ze srebra, które omówione zostaną przy charakteryzowaniu działalności czynnych tutaj złotników.

Przedtem jednak warto wymienić będący dziełem anonimowym, godny uwagi ze względu na swą wartość artystyczną, srebrny posążek św. Jana Chrzciciela z pierwszej połowy XV w. z podstawą z 1495 r., do II wojny światowej przechowywany w Zbiorach Sztuki miasta Wrocławia.

SpoÅ›ród wielu nazwisk, które wydobyto z archiwaliów, na specjalne omówienie zasÅ‚uguje reprezentujÄ…cy wrocÅ‚awskie Å›rodowisko Andrzej Heidecker (1509 – 1535). Z osobÄ… mistrza Andrzeja zwiÄ…zano szereg wybitnych dzieÅ‚ zÅ‚otniczych; podstawÄ… byÅ‚a cecha imienna z litera H.

Odnaleziono ją na hermie świętej Jadwigi z 1512 r. ufundowanej do kościoła św. Krzyża we Wrocławiu, który to posążek w 1773 r. przeniesiono do kościoła św. Jadwigi w Berlinie. Na podstawie analizy formalnej przypisano też Heideckerowi srebrny posążek Matki Boskiej z 1510 r.

w farze w Wieluniu, figurkę św. Anny Samotrzeć z 1511 r. i niewielki okrągły relikwiarz puszkowy z tegoż czasu, ozdobiony grawe-runkaini przedstawiającymi Matkę Boską z Dzieciątkiem w kościele parafialnym w Ostropie pod Gliwicami, relikwiarz hermowy św. Jadwigi z 1512 r. ufundowany do

kościoła św. Krzyża we Wrocławiu, dwa ostensoria w kształcie ramion św. Jadwigi z 1513 r. i św. Bartłomieja, wreszcie posążek Matki Boskiej z Dzieciątkiem oraz niezmiernie bogato dekorowany kielich z kościoła parafialnego w Pyskowicach (ta ostatnia atrybucja budzi wątpliwości).

Wiadomo także, że w 1511 r. wykonał Heidecker kielich do kościoła we Wschowej w Wielkopolsce. Z zestawienia powyższego wynika, że Heidecker był w równej mierze rzeźbiarzem jak złotnikiem. Jego srebrne posążki cechuje poprawne oddanie postaci ludzkiej (nieco przysadziste proporcje) przy zastosowaniu kontrapostu.

Z równÄ… maestriÄ… traktowaÅ‚ twarze, co szczególnie dochodzi do gÅ‚osu w hermie Å›w. Jadwigi, stanowiÄ…cej znakomity odpowiednik relikwiarza hermowego s’w. Doroty z okoÅ‚o 1400 r.